Ontologia sukcesu

Kojeve był ‘‘filozofem praktyki’‘, kimś, kogo ‘‘wymyślił’‘ nie Hegel, lecz pospołu Marks i Heidegger. ‘‘Filozof praktyki’‘ zawsze będzie zmierzał do zniesienia siebie samego jako ‘‘tylko’‘ filozofa. W ten sposób różnice pomiędzy myślą a czynem, podmiotem refleksji a jej przedmiotem, teorią a praktyką zostają przez niego unieważnione. Posada, którą piastuje w ‘‘biurze’‘, nie może dziwić, skoro jest w jakimś sensie przedłużeniem jego filozoficznej aktywności. (…)