Tropy to jednostkowe własności, takie jak ciężar tej książki, jej kolor i kształt. Pojęcie to w filozofii analitycznej stało się podstawą najlepszej wersji nominalizmu. W książce autor stara się wykazać, że różne koncepcje uniwersaliów – pochodzące od Platona, Arystotelesa, Hegla czy Ingardena – nie są ze sobą sprzeczne. Teoria konkretnych powszechników daje się bowiem pogodzić z teorią nieokreślonych natur, a obie spójne są z teorią tropów. Poczucie głębokiej wewnętrznej jedności świata można połączyć z ujmowaniem go pod względem najogólniejszych aspektów i z fundamentalną intuicją ostatecznej niepowtarzalności każdego bytu. Prawda bowiem – jak wiadomo – jest całością. Paweł Rojek – filozof, adiunkt w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego – zajmuje się metafizyką analityczną, filozofią rosyjską i ideami w Polsce.
