Sandały Hermesa. Szkice o poezji

Mimo różnorodności problemowej poszczególnych tekstów, wszystkie omówienia spaja osobowość badawcza Autora. Wyróżnia ją: ujmowanie zjawisk poetyckich w szerokich kontekstach kulturowych, wrażliwość estetyczna, erudycyjność, zmysł analizy, aprobatywny i czuły stosunek do poezji. Mimo że Pawła Tańskiego jako sumiennego interpretatora poezji na ogół zaciekawia poetycki, językowy, symboliczny - wydawałoby się - detal, to właśnie postrzega on go jako przejaw tendencji powszechniejszych [...]. Paweł Tański konsekwentnie wykazuje, że to, co jest w poezji detalem, z reguły odnosi się do przestrzeni kulturowej oraz w niej i poprzez nią daje się zrozumieć. Fragment recenzji prof. dra hab. Zbigniewa Chojnowskiego Tom szkiców Pawła Tańskiego jest starannie skomponowanym przewodnikiem po wybranych obszarach świata poetyckiego. Punktem wyjścia jest [...] obszar muzyki, a właściwie refleksja dotycząca powrotu wiersza ku muzyce [...]. Interpretacja płyty Stanisława Sojki śpiewającego sonety Szekspira to jeden z najbardziej interesujących szkiców poświęconych współzależności między poezją i muzyką, jakie czytałem w ostatnim okresie. Warto przy tym podkreślić, iż jest tu Tański jednym z nielicznych autorów tak kompetentnie podejmujących w zasadzie słabo w naszym literaturoznawstwie (ale też i w muzykologii) obecny temat współzależności muzyki i literatury. Wszystkie szkice łączy jasność i prostota narracji, co sprawia, że książka - pozostając ambitnym tomem krytycznoliterackim - jest bez wątpienia doskonałą lekturą uzupełniającą dla uczniów i studentów, potrafi bowiem zainteresować czytelnika poezją jako ważną dziedziną poznania i ćwiczenia wrażliwości. Fragment recenzji prof. dra hab. Leszka Szarugi