Szczęście i rozpacz sułtanki

Sułtan znowu zasiadł w Stambule, a sułtanka dalej jeździ po stolicy, dogląda budów, przyjmuje ambasadorów, pisze listy do władców Europy. Jego Hurrem, jego Haseki - wróg. Zdrajczyni. Chciała jego śmierci - mówią na dworze. Umiera syn Roksolany, Mehmed, jej nadzieja. A co z nią? Kim w końcu jest, wierną czy niewierną? Teraz na szczycie jej potęgi, ale też rozpaczy, rozwarła się przepaść duszy głębsza niż piekło." Tak zaczęło się jej umieranie" Życie się wyczerpało. Światło jej duszy zgasło i już nigdy nie zapłonie. Wkrótce nastąpi kres jej wiecznej samotności i duchowej tułaczki. Życie było zbyt krótkie dla jej duszy i nawet w chwilach najwyższych lotów znajdowała się w otoczeniu wrogich sił - ale czy choć raz się poddała., czy ustąpiła, czy się przelękła ?