Jest to zbiór ośmiu opowiadań, powiązanych ze sobą tak blisko, jakby stanowiły powieść. Łączy je przede wszystkim osoba narratora. Te quasi-opowiadania, czy rozdziały powieści, to osiem żywotów osób znanych narratorowi (dziadkowie, szkolny kolega, ksiądz czy kochanka} - ludzi zwykłych, szarych, skromnych. Od czasu swej publikacji we Francji " Żywoty maluczkich" stały się książką kultową, której znaczenie z biegiem lat rosło. Jeden z krytyków określił ją jako zwyczajność dni powiększoną do rozmiarów legendy. Inny porównał " Żywoty" do płócien wielkiego formatu, ponieważ każdy drobiazg jest ważny. A jeszcze inny stwierdził, że te historie przekraczają anegdotę i nabierają wymiaru alegorycznego. Dają czytelnikowi materiał do refleksji i, kto wie, pozwalają mu rozpoznać siebie w jednym z żywotów maluczkich.