Poezja pękła (w zamrażarce)

Tomik poezji współczesnej z nowatorskimi w formie wierszami bez żadnych zbędnych kompromisów dla treści. Zadziorna, buńczuczna i obrazoburcza wrażliwość świeżo wyjęta z lodówki. Motyle zdechły w gazie musztardowym na placu boju. Następca „ Łoskotu drogi mlecznej”. Nie łoskocze w przestworzach niebieskich, lecz pęka na ciele zarazy. Nie razi próżnią kosmosu, a mrozem zamrażarki. Nie wznosi do nieba, odwrotnie, przyciska głowę do ziemi. Nie zwiedza przestrzeni astralnych, bo walczy z ludzką materią. Człowieczeństwo zamiecione pod dywan wrzuca w bieg cykliczności. Wekuje zabobony. Przeklina cykl serca i świata.