Filmowa odyseja Stanleya Kubricka to pierwsza na polskim rynku wydawniczym monografia reżysera „ Mechanicznej pomarańczy” przedstawiająca filmowy dorobek Kubricka w szerokim, kulturowym kontekście. Autor udowadnia, że kino twórcy filmowej wersji „ Barry’ego Lyndona” było udaną próbą realizacji Wagnerowskiego postulatu stworzenia „ sztuki sztuk” – Gesamtkunstwerk, stanowiącego płaszczyznę, na której spotkały się sztuka wysoka i niska, kino artystyczne i gatunkowe, filozoficzny dyskurs i filmowa konwencja. Książka Kletowkiego to narracja uwzględniająca różnorakie perspektywy badawcze (badania kulturowe, literaturoznawstwo, filozofia, antropologia, socjologia, teologia, politologia i estetyka). Reżyser w swym filmowym dorobku, na który składa się trzynaście pełnometrażowych filmów, z ironicznym zacięciem odsłonił paradoksy zachodniej kultury – z jednej strony posłusznej altruistycznym, judeochrześcijańskim imperatywom, z drugiej opierającej się na brutalnej przemocy prowadzącej do totalnej destrukcji. Ocalić cywilizację może tylko dopuszczenie do głosu spychanego od wieków przez zmaskulinizowaną kulturę przemocy i śmierci „ elementu kobiecego” – realizującego w jego obrazach funkcję zbawiennej ofiary. Książka zawiera również analizę (niezauważonego dotąd przez badaczy, choć uporczywie powracającego w twórczości Kubricka) „ motywu Holocaustu”, który stanowił podstawę kontrkulturowej strategii realizacyjnej amerykańskiego reżysera z żydowskim rodowodem. Filmowa odyseja Stanleya Kubricka kładzie nacisk przede wszystkim na intertekstualność i dialogowość kina twórcy „ Oczu szeroko zamkniętych”, traktując wszystkie filmy Kubricka – i te zrealizowane na taśmie, i te stworzone jedynie na etapie scenariusza (jak słynny film o Napoleonie) – jako rodzaj tekstu otwartego, zmuszającego odbiorcę do własnych odczytań i interpretacji.
