# Krańce poezji

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/piotr-luszczykiewicz/krance-poezji/9788368565140

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/piotr-luszczykiewicz/krance-poezji/9788368565140.json

![Krańce poezji](https://quivercdn.com/covers/silva-rerum/piotr-luszczykiewicz/krance-poezji_978-83-6856-514-0-117bc5be.jpg?v=2026-08-29%2012%3A22%3A04)

- Książka: [Krańce poezji](https://www.kolczanksiazek.pl/piotr-luszczykiewicz/krance-poezji) ([Krańce poezji.md](https://www.kolczanksiazek.pl/piotr-luszczykiewicz/krance-poezji.md))
- Autorzy: [Piotr Łuszczykiewicz](https://www.kolczanksiazek.pl/piotr-luszczykiewicz)
- Wydawnictwo: Silva Rerum
- ISBN: 978-83-6856-514-0
- Liczba stron: 182
- Data wydania: 2026-03-10
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Dla mnie są to krańce poezji: wiersz tak doniosły, że reprezentowany w przywołaniach przez aluzje lub ekfrazy (W lesie Króla olch); etap życia tak apatyczny, że wyparty z poezji przez heroizm finalnego okresu (Młodość starości); temat dla liryki zaskakująco nieatrakcyjny, choć bujnie obecny w innych rodzajach i sztukach (Nieliryczność jedzenia); ekstremalnie ściszony głos monologu miłosnego, zupełnie zamilkły współcześnie (Szept w erotykach); karnawał nieobyczajnego słownictwa w wierszach z przełomu historii (Wulgarność jako wolność); gest poetyckiej anarchii wymierzony w polityczną grozę (Za progiem skandalu); tęsknota za czymś ponadludzkim w nieludzkim świecie cierpienia (Metafizyczne strony i ustronia); wreszcie, tłumacz poezji jako jej przemożny kreator (Poezja i glosy tłumacza). Zapraszam do lektury. Fragment wstępu