„Kraj wolności” i „kraj niewoli” – brytyjska i francuska wizja wolności w XVII i XVIII wieku

Podjęte w pracy rozważania dotyczą wolności rozumianej, po pierwsze, jako wolność polityczna, po drugie zaś, jako wolność, którą Isaiah Berlin określał mianem „ wolności negatywnej”. Analizie został poddany zbiór idei dotyczących przestrzeni między rządzącymi a rządzonymi czy między administracją a poddanymi/obywatelami, bez uwzględniania wolności wyznaniowej. Wolność religijna czy kwestie związane z uciskiem mniejszości etnicznych lub wyznaniowych były dla autora istotne jedynie wtedy, gdy wiązały się ściśle z ogólną wizją wolności politycznej danego myśliciela czy stronnictwa. Ramy chronologiczne pracy stanowią zasadniczo lata 1600–1789. Dość ogólnikowa cezura czasowa wynika z trudności zestawienia etapów ewolucji ustrojowej oraz ewolucji myśli społecznej i politycznej w obu omawianych państwach. Można więc przyjąć, że chronologicznie publikacja ta dotyczy zdarzeń od pojawienia się pierwszych tendencji absolutystycznych w monarchiach Elżbiety I Tudor i Henryka IV Burbona aż do rewolucji francuskiej, podczas której wypracowane wcześniej idee wolnościowe zostały poddane częściowej weryfikacji w praktyce politycznej.