Cyfrowa miłość. Romanse w grach wideo» pozbawiona jest jakiegokolwiek normatywizmu, co w epoce nieustannych „ dyskursywnych walk” różnych systemów wartości nadaje jej walor dodatkowy. Autorzy potrafią przy tym w swoich narracjach umieścić tytułowy problem w szeroko rozumianych kontekstach socjologicznych i kulturoznawczych. Nie jest więc to tylko książka o „ miłości na ekranie”, ale także o – mających miejsce we współczesnych społeczeństwach – rekonstrukcjach ciała, intymności i seksualności, o pop-kulturze i nowych technologiach. Więcej jeszcze – „ romanse w grach wideo” stają się w niej swoistą krystalizacją różnorodnych przemian społeczno-kulturowych, w szczególności tych, które odnoszą się do kształtowania tożsamości. Recenzowana książka łapie w „ diagnostyczną kamerę” profile tożsamości wyłaniające się z gier wideo, a fotografia, którą czytelnik otrzymuje jest bardzo przekonywająca. Jestem przekonany, że książka Piotra Prósinowskiego i Piotra Krzywdzińskiego « Cyfrowa miłość. Romanse w grach wideo» spotka się z dużym zainteresowaniem zarówno czytelników, jak i przedstawicieli środowiska akademickiego: socjologów, kulturoznawców, psychologów i pedagogów. Z recenzji naukowej prof. zw. dr. hab. Zbyszko Melosika
