Po stykach

Książka składa się głównie z tekstów zamówionych, do których sam siebie nakłaniać musiałem o tyle, o ile zawsze jest coś pilniejszego niż opowiadanie w druku, co się „ myśli”. W tym sensie nie jest też całkowicie nieuporządkowana. Tematycznie łączy te kawałki przedmiot moich zaciekawień, przede wszystkim współczesne języki wiersza, więc zapewne „ poezja”. Także wówczas, kiedy komentarz zbyt ściśle wiersza się nie trzyma, a on sam, jak to ma w obyczaju, ujawnia swe wypustki i przyległości „ pozapoetyckie”. Organicznie łączy je to, co w ogóle wodzi człowieka na pokuszenie: radość i zachwyt na widok pewnych zachowań języka, a także dystans wobec różnego rodzaju absolutyzacji i uzurpacji, zwłaszcza tych, które dają się rozpoznać. Postawy, jakie się w tych sposobach istnienia języka zawierają, też mnie wodzą i obchodzą. Łączniczką wreszcie jest ciekawość, jak się ów podziw albo dystans ułoży człowiekowi w zdania. (fragment książki)