Siedemdziesiąt siedem

Wiersze Sommera to poezja uważności, nastawiona na język, który „ buduje zdania", na ciało, które „ nieznacznie drży", na świat, który się zmienia, a jednak trwa w muzyce zdarzeń i w obrazach. Tutaj rzeczy mówią, przestrzenie oddychają, a czas splata się z miejscem – kiedy na przykład wracamy do...