Współpraca wiernych świeckich z duchownymi w Kościele partykularnym

Problematyka będąca przedmiotem niniejszej rozprawy dotyczy realizcji zasady współpracy we wspólnocie Kościoła. Kościół jako społeczność, a przede wszystkim Ciało Chrystusa, kieruje się ustalonym porządkiem prawnym, według którego każdy wierny wypełnia swoje własne zadania wynikające ze wspólnego powołania do świętości, mającego źródło w konsekracji chrzcielnej. Każy ochrzczony jest powołany do pełnienia funkcji prorockiej, kapłańskiej i królewskiej. Realizowanie tego powołania jest możliwe dzięki wspólpracy z łaską Bogai współpracą z innymi wiernymi we wspólnocie Kościoła. Praca przedstawia wnikliwą analizę norm dotyczących wspólnego działania wiernych świeckich i duchownych, ukazuje przestrzenie ich działalności, w jakich sytuacjach powinni sobie pomagać; jakie zadania powinni wypełniać świeccy, a jakie mogą być im powierzane dla skuteczniejszego wypełniania misji Kościoła partykularnego. Jest to wartościowa publikacja przydatna dla pracowników nauki zajmujących się prawem kanonicznym, dla osób które stosują prawo w praktyce; może być przydatna również dla wszystkich kapłanów i wiernych świeckich pragnących dobrze wypełniać własne zadania w diecezji czy w parafii.