Wybitny prozaik napisał powieść o ludziach, których życie polega na opowiadaniu historii - i sam nieustannie zaciera granicę między życiem a fikcją. Kolejne barwne historie okazują się scenariuszowymi ćwiczeniami, które główny bohater Olaf zadaje swoim studentom w szkole filmowej. Nie wiemy nawet, czy rzeczywista jest próba nakręcenia w podupadającej rzymskiej Cinecittá filmu o Bożym Narodzeniu, którą zapowiada legendarny reżyser, Luigi Ferri. Najbliższy rzeczywistości jest związek Olafa i Sylwii, których zagadkowe dialogi spinają powieść Wojciechowskiego wymowną klamrą. Pisarz odmalował portret naszej pełnej wirtualnych bytów epoki, każąc nam zapytać, co wśród nich daje oparcie - i podszeptując, że tym czymś jest miłość. Uważam tę powieść za rzetelną diagnozę sytuacji, a jednocześnię próbę rozpoznania szans współczesnej literatury, sztuki, kultury. Skoro problem podjął autor Czaszki w czaszce, to trzeba go uważnie wysłuchać. Krzysztof Uniłowski Piotr Wojciechowski (ur. 1938),geolog, alpinista, reżyser filmowy, wykładowca szkoły filmowej w Łodzi, wszedł w świat literacki nagrodzoną powieścią Kamienne pszczoły (1967),a trwałą pozycję zdobył sobie książką Czaszka w czaszce (1970) i dalszymi powieściami, m. in. Wysokie pokoje (1977) i Harpunnik otchłani (1996). Jest laureatem Nagrody Kościelskich i wielu innych nagród literackich.
Kołczan KsiążekStrona głównaZałóż kontoZaloguj się