Na 250 stroniczkach maleńkiej formatem książeczki w czterech częściach odpowiadających fazom rozwoju - dzieciństwa (" Na wybrzeżach bezkresnych światów spotykają się dzieci"), - młodości (" Pragnąłbym Ci mówić najgłębsze słowa, jakie powiedzieć mogę"), - czasu dojrzałości (" Żniwo mojego życia dojrzewa w słońcu i dżdżu"), - starości (" W dniu, w którym śmierć zapuka do twych wrót") przedstawiono poezję i prozę indyjskiego noblisty, człowieka pióra, pędzla i muzyki, twórcę niezwykłego w swym wyrazie uniwersytetu w Santiniketan pod Kalkutą, Rabindranatha Tagore. Jego filozoficzne przemyślenia wybrano z tomiku " Szept duszy, a aforyzmy z " Zbłąkanych ptaków ". Tagore (1861- 1941),który jako siedemnastolatek rozpoczął studia w Londynie przez większość życia pozostał związany z bengalską Kalkutą. Między 43 a 48 rokiem życia przeżył śmierć żony, ojca i dwojga małych dzieci. W tym też czasie zaczął działalność założony przez niego uniwersytet w Santiniketan, gdzie na studia składała się gra w teatrze, poznawanie starożytnych mistrzów filozofii i literatury, medytacja, praca na roli, sadzenie drzew i rzemiosło. Duch zabawy i modlitwy przeżywany na łonie przyrody.
