# Poezje

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/rainer-maria-rilke/poezje/8306014820

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/rainer-maria-rilke/poezje/8306014820.json

![Poezje](https://quivercdn.com/covers/panstwowy-instytut-wydawniczy/rainer-maria-rilke/poezje_8-306-01482-0-42d0b8df.jpg?v=2026-09-04%2007%3A04%3A30)

- Książka: [Poezje](https://www.kolczanksiazek.pl/rainer-maria-rilke/poezje) ([Poezje.md](https://www.kolczanksiazek.pl/rainer-maria-rilke/poezje.md))
- Autorzy: [Rainer Maria Rilke](https://www.kolczanksiazek.pl/rainer-maria-rilke)
- Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
- ISBN: 8-306-01482-0
- Liczba stron: 281
- Data wydania: 1987-04-01
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Rilke to — obok Valéry'ego, Schulza, Leśmiana — jeden z autorów, którym zawdzięczam najwięcej. Dług wobec tamtych spłacałem na przestrzeni lat; ten — pozostawał nieuregulowany. Pracę oddaję w ręce czytelnika, wykończoną nie w pełni. Chciałoby się ciągnąć ją dalej, póki by nie objęła wszystkiego, co w poezji tej najistotniejsze. Byłby to cel idealny. [... 1 Ambicją moją było dać utwory poetyckie brzmiące nie jak tłumaczenia, lecz jak wiersze oryginalne, wyrosłe z języka polskiego, z właściwych mu harmonij dźwiękowych i obrazowych skojarzeń. Czy i do jakiego stopnia mi się to udało, nie moją rzeczą jest sądzić. Niech oceni publiczność, w której ręce oddaję tę pracę dwu lat i — pięćdziesięciu. W Sonetach do Orfeusza spoziera Rilke na świat z perspektywy przeczuwanego odejścia, utożsamia się już z nurtem, który niebawem go uniesie. Wyrazem tego biernego panteizmu są wiersze, poświęcone sarkofagom rzymskim, niegdyś „ pożeraczom zwłok” (takie jest etymologiczne znaczenie słowa),obecnie włączonym w system rur wodociągowych, toczących wodę z Apeninów: Antycznym sarkofagom cześć, sercu mojemu ciągle bliskim, przez które akweduktem rzymskim przepływa wód przemienna pieśń. Igrające w starożytnych trumnach żywe wody symbolizują przemienność życia i śmierci. Niechże poeta, niczym goszczący wśród cieni Orfeusz, umie zawrzeć w swym spojrzeniu — obok życia — także „ domieszkę i udział podziemi”; „ czy przed pałacem stanie, czy grobowcem — niech sławi klamrę i pierścień, i dzban”; niech patrzy na świat z tej podwójnej perspektywy, bo dopiero w niej — ukazuje się wieczność. (Ze Wstępu Artura Sandauera)