Zbrodniarz, który spalił Rzym, by na jego zgliszczach śpiewać pieśń o upadku Troi. Sadysta, który rzucał chrześcijan lwom. Tyran, który żądał dla siebie boskiej czci. Morderca, który zabił matkę i żonę. Niewdzięcznik, który posłał na śmierć swego nauczyciela. Pozbawiony talentu pyszałek, który kazał podziwiać swe żałosne artystyczne popisy. Rozwiązły lubieżnik, który zaspokajał najbardziej dzikie żądze. Niemal wszystko w tym wizerunku jest zmyśleniem. Neron ma na sumieniu nie więcej grzechów niż jego wychwalani poprzednicy i następcy – Juliusz Cezar, Klaudiusz, Konstantyn Wielki. A jednak to właśnie jego historia uznała za łotra wszech czasów. Dlaczego w oczach potomnych symbolem zła jest Neron Klaudiusz Druzus Germanik? Cesarz, który nigdy nie stanął na czele legionów, lecz oddawał się scenie i poezji. Rzymianin, któremu bliższa była dusza Greka. Jakie błędy popełnił, że zasłynął jako okrutnik? Co zrodziło legendę największego tyrana, która przetrwała dwa tysiąclecia?
