Melisa

To było jak przyznanie się do ostatecznej klęski. W tym jednym prostym zdaniu zawierała się cała rozpacz mojego istnienia wszystkie nieziszczone marzenia i pogrzebane nadzieje. Nie wiem czym jest Miłość... Esencja mojego poronionego i nieistotnego życia. Bo człowiek który nigdy nie zaznał czym jest Miłość musi uznać swoje życie za nieistotne.