Robert Nozick (1938–2002) należał do najbardziej znanych amerykańskich filozofów polityki, choć „ Anarchia, państwo i utopia” (1974) była praktycznie jego jedyną publikacją w tej dziedzinie. Z pozycji liberalizmu zarysował tam swoje rozumienie i uzasadnienie państwa. Locke, Kant i Rawls to główne postaci z dziejów filozofii politycznej, do których nawiązywał. Słynna stała się jego teoria „ państwa minimalnego”, ograniczonego do bardzo specjalnych, ochronnych funkcji. Wszelkie „ większe” państwo wykracza już poza naturalną zasadność. Własność pozyskana dzięki „ wolnej wymianie” jest sprawiedliwa, nawet jeśli prowadzi do nierówności społecznych. Te idee oraz żywy język i żywa myśl, za pomocą których zostały przedstawione, zyskały sobie uznanie wśród neokonserwatywnych przeciwników „ państwa opiekuńczego”, chociaż Nozickowi, w przeciwieństwie do Rawlsa, obce były konserwatywne koncepcje moralnych podwalin państwa liberalnego. Jego książka jest mimo zmiennych mód politycznych nadal atrakcyjna intelektualnie i stopniowo staje się klasyką nie mniej niż traktaty Locke'a. „ Times Literary Supplement” umieścił ją na liście stu najbardziej wpływowych książek XX wieku.
