Dawne Kongo było afrykańskim państwem, którego władcy i znaczna część elit politycznych od końca XV w. uważała się za chrześcijan. Praca przedstawia politykę Garcii II (1641–1660) wobec duchowieństwa katolickiego. Władcy temu udało się przerwać monopol portugalski na kontakty ze światem europejskim, do czego w znacznym stopniu przyczynili się kapucyni wysłani tam przez Kongregację Propagandy Wiary. Zakonnicy ci wspierali władcę w działaniach ograniczających rolę lokalnych ośrodków kultu oraz promujących wspólną dla całego państwa ideologię.
