# Z Pierwszej Ręki

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/robert-w/z-pierwszej-reki/9788378594161

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/robert-w/z-pierwszej-reki/9788378594161.json

![Z Pierwszej Ręki](https://quivercdn.com/covers/wydano-nakladem-autora/robert-w/z-pierwszej-reki_978-83-7859-416-1-605d2d1d.jpg?v=2026-09-01%2013%3A09%3A52)

- Książka: [Z Pierwszej Ręki](https://www.kolczanksiazek.pl/robert-w/z-pierwszej-reki) ([Z Pierwszej Ręki.md](https://www.kolczanksiazek.pl/robert-w/z-pierwszej-reki.md))
- Autorzy: [Robert W.](https://www.kolczanksiazek.pl/robert-w)
- Wydawnictwo: wydano nakładem autora
- ISBN: 978-83-7859-416-1
- Liczba stron: 135
- Data wydania: 2013-10-16
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

„ Książka boli. Jest wręcz trująca. Jest jak robak wchodzący w świadomość i zostawiający w niej swoją wydzielinę (nie jestem w stanie ocenić na jak długo). To fragment piekła pod lupą i w zwolnionym tempie. Autor prowadzi czytelnika przez rejony tak trudne, jak opisy choroby psychicznej, makabryczne wspomnienia z dzieciństwa, konflikt z prawem, oraz przez bagno coraz bardziej przerażającego i uproszczonego myślenia. A my nie będziemy tu lekarzem, sędzią ani księdzem. Jesteśmy raczej spowiednikiem, którego bohater próbuje usilnie przekonać o słuszności każdej swojej myśli i każdego czynu, a kto nie podąża jego tokiem myślenia staje się kolejnym wrogiem. Bohaterowi wielokrotnie wydaje się, że próbuje uciekać, otwierając za każdym razem inne drzwi, ale zawsze wraca na ten sam korytarz, w bezwzględnie kurczącą się klatkę. I jak promień lasera jest skoncentrowany tylko na jednym. To książka poruszająca problem odpowiedzialności, zapewniająca pakiet ambiwalentnych emocji. Książka bez znieczulenia, bez pocieszeń i nie dla każdego. Z pewnością nie dla tych, którzy szukają konkretnych rozwiązań i ocen. Napisana w formie pamiętnika lecz mogłaby stanowić wydłużoną mowę końcową, ostatnie słowo oskarżonego przed JAKIMŚ nieokreślonym sądem, czy też list pożegnalny napisany do KOGOŚ nienazwanego…” Ewa N.