Włoskie dzieciństwo

Okruchy dzieciństwa: migawki i flesze, wrażenia i nastroje, których nikt mi nie opowiedział i nie przypomniał, i które pojawiają się na papierze w swoim charakterystycznym wymiarze ponadczasowym - analogicznym do tego, jaki cechuje nieświadomość i miłość - ze swoją szczególną logiką, rozproszone i ułamkowe. Teraz to nie ja będę mówił o moim dzieciństwie, to moje dzieciństwo będzie mówiło o mnie. Roberto Salvadori