Brat Roger przyjechał sam do maleńkiej wioski Taizé we francuskiej Burgundii w roku 1940. Miał wtedy dwadzieścia pięć lat. Sześćdziesiąt pięć lat później założyciel Wspólnoty z Taizé kreśli najważniejsze etapy swojej drogi i swoich wewnętrznych poszukiwań. Autor wspomina spotkania z Matką Teresą, Janem XXIII, Pawłem VI i Janem Pawłem II. Ujawnia ciekawe szczegóły swoich odwiedzin u chrześcijan w krajach Europy Wschodniej w czasach prześladowań za wiarę oraz u ludzi ubogich na półkuli południowej. W swoich rozważaniach przywołuje na pamięć liczne starania podejmowane z myślą o pogłębianiu komunii i pokoju tam, gdzie wśród ludzi zaistniały rozłamy. Umocniony wiarą spotykanych osób, autor zaprasza Czytelnika do ufnego poszukiwania ewangelicznego szczęścia.
