Niniejsza książka to wynik realizacji jednego z punktów szerszego planu, polegającego na zastosowaniu perspektywy antropologicznej w definiowaniu i rozstrzyganiu światopoglądowych problemów pedagogiki. Zawiera ona charakterystykę pedagogicznego poznania i wiedzy na szerszym tle procesów informacyjnych, leżących u podstaw narodzin, funkcjonowania i rozwoju ładu edukacyjnego. Swym podtytułem praca nawiązuje do jednego z rozdziałów (Pedagogika jako logos edukacji) pierwszego tomu obecnego cyklu Wykładów, w którym idee tu rozwijane zostały po raz pierwszy przedstawione w swej wstępnej, a zarazem elementarnej postaci. W sensie dydaktycznym prezentowana książka dotyczy spraw, które w systemie kształcenia wyższego pedagogów (na UMK) zajmują miejsce pośrednie między „ Wprowadzeniem do pedagogiki" a „ Metodologią badań pedagogicznych". Znaczenie terminu „ logos" jest najczęściej objaśniane za pomocą takich pojęć, jak: „ słowo", „ mowa", „ rozum", „ nauka", „ myślenie". Sens nadrzędny w stosunku do tych znaczeń ma jednak interpretacja, zgodnie z którą „ logos" to duch, dusza, czynnik ożywiający martwą materię, siła tłumacząca szczególny status i własności tworów ożywionych. W takim właśnie - ogólnym - znaczeniu, z jego licznymi pochodnymi, słowo „ logos" jest stosowane w niniejszej książce.
