Myśl o walce zbrojnej w celu odzyskania niepodległości przez Polskę nie zgasła po upadku powstania styczniowego, lecz została podjęta m. in. przez Organizację Bojową Polskiej Partii Socjalistycznej w czasie rewolucji 1905–1907 roku w Rosji i Królestwie Polskim w postaci akcji wymierzonych w rosyjski aparat ucisku. Po upadku rewolucji najwybitniejsi uczestnicy wystąpień antyrosyjskich oraz licząca kilka tysięcy grupa patriotycznej młodzieży schronili się w Galicji, gdzie społeczeństwo polskie cieszyło się dużą swobodą życia i pełnią praw obywatelskich.
