Kiedy pisałem książkę " II wojna światowa na Półwyspie Helskim", skupiłem się przede wszystkim na losach Kaszubów, którzy tam mieszkali, i ich ustnych wspomnieniach (źródła pisane o tym okresie są bardzo mizerne). Sytuacja na helu we wrześniu 1939 roku opracowana jest bardzo dobrze, obrona niemiecka wiosną 1945 roku już mniej, za to to, co działo się pomiędzy tymi okresami, zostało niemal całkowicie pominięte. Co prawda można w opracowaniach czasów wojny znaleźć krótkie wzmianki na temat niemieckich działań wojskowych na Półwyspie, ale na temat losów ludności cywilnej już niekoniecznie. tymczasem zawsze uważałem, że to właśnie ta społeczność jest prawdziwym gospodarzem tego terenu - żołnierze przychodzą tu, walczą i odchodzą, a cywilni mieszkańcy Półwyspu, którzy na zawsze związali swój los z tą ziemią, trwają na dobre i na złe. To właśnie oni są bohaterami tej książki.
