Jeszcze rok

Melancholijne opowiadania Sany Krasikov pokazują świat emigrantów zza żelaznej kurtyny, którzy pełni nadziei przybywają do Stanów Zjednoczonych. Tylko nielicznym powiodło się w nowej amerykańskiej ojczyźnie, reszta rozpaczliwie walczy o przetrwanie. Przybyli tu w poszukiwaniu lepszego życia, ale rzeczywistość jak zwykle daleka jest od marzeń. Pozostaje świat wspomnień i straconych złudzeń. Nadzieja to ciężka robota – mówi Gulia z Taszkientu, a pozostali mogliby uznać jej słowa za życiowe motto. Bohaterowie Krasikov przypominają postaci z obrazów Edwarda Hoppera, tak samo jak oni zagubione i samotne. To ludzie przybici codziennością i wciąż zanurzeni w przeszłości – niezależnie od tego, czy za nią tęsknią, czy próbują przed nią uciec.