Ojciec Slavko uczy nas jak „ żyć z chlebem”. Nie są to puste słowa, lecz wymowne świadectwo poparte autentycznym zaangażowaniem, by żyć orędziami Matki Bożej. Modlitwa w połączeniu z postem i prostotą przybiera kształt cichego zapatrzenia. Ojciec Slavko uświadamia nam jak wielką moc ma post zarówno w życiu wspólnoty jak i w życiu indywidualnym. Przywołuje słowa samego Jezusa Chrystusa. Gdy zły duch nie chciał opuścić człowieka i uczniowie ze zmartwieniem i zakłopotaniem zadawali pytanie dlaczego nie mogli go wyrzucić, Jezus odpowiedział: Ten rodzaj złych duchów można wyrzucić tylko postem i modlitwą (Mt 17, 21). Matka Boża prowadzi nas do Jezusa, a życie z chlebem proponuje jako jedną z najpiękniejszych dróg do Eucharystii. Post dla życia duchowego jest czymś takim jak druga noga. Modlitwa jest pierwszą nogą a post drugą. Wcale się nie dziwię – mówi o. Slavko – że tak wielu chrześcijan kuleje. Chodzić na jednej nodze za bardzo nie można.
