Wywiad i kontrwywiad w państwie zakonu krzyżackiego w Prusach

Prezentowaną pracę podzielono na pięć rozdziałów. W pierwszym omówiono kwestię organizacji wywiadu krzyżackiego w państwie zakonnym w Prusach na poziomie władz centralnych i terytorialnych. Szczególną uwagę autor zwraca na sposoby werbowania i finansowania szpiegów i wywiadowców oraz przekazywania administratorom i dygnitarzom zakonnym poufnych informacji. W rozdziale drugim została poddana analizie kwestia głównych kierunków zainteresowania i zaangażowania wywiadu krzyżackiego na terytoriach sąsiednich w okresach pokoju i wojny. Kolejny rozdział poświęcono źródłom i sposobom pozyskiwania poufnych informacji, ze szczególnym zwróceniem uwagi na osoby, które angażowały się w działalność wywiadowczą na rzecz Zakonu. Tu również jest mowa o niezwykle istotnych we wszelkich misjach szpiegowskich maskowaniu i kamuflażu. Kontrwywiad jest przedmiotem analizy rozdziału czwartego. Szczególna uwaga została w nim poświęcona problematyce przechwytywania szpiegów przeciwnika i prowadzenia działalności dezinformacyjnej oraz demaskowania spisków i zdrad. Wreszcie w rozdziale piątym jest mowa o bardzo istotnej kwestii, a mianowicie o wiarygodności pozyskiwanych informacji o charakterze wywiadowczym. Próba odpowiedzi na postawione w tytule tego rozdziału pytanie nie jest łatwa, zważywszy, że historyk, przy badaniu prezentowanych w niniejszej pracy zagadnień, jest zdany na bardzo ograniczoną bazę źródłową, umożliwiającą jedynie częściowy wgląd w badaną problematykę.