Mariologia zaprezentowana przez księdza Sławomira Kunkę doskonale odpowiada metodzie teologii dogmatycznej, zalecanej przez Ojców Soboru Watykańskiego II w Dekrecie o formacji kapłańskiej, w którym czytamy, że teologia powinna być uprawiana w powiązaniu z ludzkimi problemami (treść dekretu soborowego jest skierowana przeciwko teologii oderwanej od życia), a także z myślą o komunikatywnym zwiastowaniu treści teologicznych, do których bez cienia wątpliwości zaliczamy mariologię (…). Posługując się oryginalnym słownictwem wybitnego teologa i personalisty, ks. prof. dra hab. Czesława Stanisława Bartnika (KUL), należy stwierdzić, że jest to mariologia żywa, sięgająca dna duszy, bardzo precyzyjna, trafna i obdarzona jakimś „ absolutnym słuchem” prawowierności, a przy tym „ koresponduje ze znakami czasu, z epoką, kulturą, duchowym stanem świata, by jednocześnie wybiegać daleko w przyszłość. ks. prof. dr hab. Marian Kowalczyk SAC