Żaden pisarz nie stworzył dotąd książki, która obszernie opisywałaby środowisko jazzowe Gdyni, Gdańska i Sopotu. Stanisław Danielewicz były korespondent New Musical Express na Europę Wschodnią, recenzent Dziennika Bałtyckiego, autor artykułów w pismach Jazz, Jazz Forum, Jazzi Magazine i innych postanowił skoncentrować się na tym temacie. W swojej książce Jazzowisko Trójmiasta autor podejmuje wyzwanie przenicowania wszelkich dostępnych w Polsce opracowań, dotyczących historii jazzu pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym, zgodności z historią, która wyrastała równolegle z działań wielu osób, a nie tych kilku czy kilkunastu, wymienianych nagminnie we wszystkich dotychczasowych opracowaniach. Chociaż publikacja ta jest efektem wieloletnich badań, to jednak błyskotliwy sposób przekazu odbiega od typowych opracowań naukowych i monotonnych studiów specjalistycznych. To nie jest tylko chronologiczna opowieść o uczestnikach Jazzowiska, ale swego rodzaju niezwykła tkanina. Autor splótł ją misternie z faktów historycznych oraz prasowych recenzji płyt, wywiadów z muzykami, sprawozdań z koncertów w klubach i podczas festiwali. Bogactwo i różnorodność przywoływanych materiałów źródłowych pozwalają czytelnikowi zaoszczędzić czasu na wertowanie ogromnej liczby gazet zarówno muzycznych, jak i lokalnych w poszukiwaniu wiadomości o trójmiejskim jazzie od 1945 roku do dziś.
