# Pożegnanie jesieni

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/stanislaw-ignacy-witkiewicz/pozegnanie-jesieni

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/stanislaw-ignacy-witkiewicz/pozegnanie-jesieni.json

![Pożegnanie jesieni](https://quivercdn.com/covers/wab/stanislaw-ignacy-witkiewicz/pozegnanie-jesieni_978-83-8425-998-6-a96ab5b9.jpg?v=2026-09-06%2018%3A24%3A56)

- Autorzy: [Stanisław Ignacy Witkiewicz](https://www.kolczanksiazek.pl/stanislaw-ignacy-witkiewicz)
- Język: pl_PL
- Data wydania: 2013-09-26
- Gatunki: Proza literacka, Współczesna proza literacka, Klasyka literatury pięknej, Proza w przekładzie

## Opis

Pożegnanie jesieni jest najbardziej znaną powieścią Stanisława Ignacego Witkiewicza. Jej tematem są przeżycia grupy dekadentów (z Atanazym Bazakbalem na czele), którzy na co dzień żyją w dusznej i męczącej atmosferze głębokiego kryzysu egzystencjalnego i kulturowego; w których - jednakże - każdego dnia odzywa się w sposób namacalny potęgujące się poczucie „ metafizycznej dziwności istnienia . Tymczasem ani „ rozmowy istotne, ani też rozmaite eksperymenty psychologiczne i artystyczne, które są udziałem głównych bohaterów, nie zapobiegną postępującej degrengoladzie. W tle dokonują się bowiem gwałtowne przemiany społeczno-polityczne zmierzające do rewolucji „ niwelistycznej, która nie tylko spowoduje powszechną mechanizację (połączoną z odindywidualizowaniem człowieka), ale również zniszczy religię, filozofię i sztukę. Witkiewicz w Pożegnaniu jesieni ukazuje zatem dobitnie i sugestywnie - w charakterystyczny dla siebie sposób: na poły groteskowo, na poły realistycznie - tragiczną wizję unicestwienia jednostki („ Istnienia Poszczególnego ) oraz upadku całej kultury. …nagle dziwna pustka ogarnęła Atanazego: w tej chwili nie chciał ani życia, ani śmierci - chciał po prostu trwać - jedynie trwać, a nie żyć. Gdyby tak można patrząc na ten świat rozwiać się w nicość, nie wiedząc o tym wcale, nie czując samego procesu rozwiewania się! (...) Świat zakręcił się cicho na jakichś olbrzymich dźwigniach i uleciał w tamten wymiar: zmieniał się szybko w „ tamtą, niewyrażalną, ucieleśnioną samą czystą piękność. (…) I kiedy „ trwał tak bez trwania, doszedł go nagle jakiś trzask i szum: ze splątanych skoruszyn i rokit wysunęła się ciemnobrązowa włochata masa i szła przez mały trawniczek między głazami, z którego sterczały zeschłe baldaszki i więdnące jesienne gencjany - wprost ku niemu. (...) „ Masz babo placek - rzekł Atanazy bez cienia strachu. - Popsuje mi ostatnią chwilę . (...) Niedoszły samobójca zerwał się i rozejrzał się dokoła. Instynkt samoobrony działał mechanicznie (...). Broni nie miał. Chwycił całą garść białego proszku, którego kupkę miał na papierze obok siebie, i cisnął w pysk niedźwiedzicy, rozwierający się tuż nad nim, i odskoczył w tył na głaz. Przypomniał mu się Łohoyski, który kokainował swego kota, i roześmiał się nagle szeroko - to była wyższa marka. fragment powieści

## Wydania

### Pożegnanie jesieni

- Wydawnictwo: W.A.B.
- ISBN: 978-83-8425-998-6
- Liczba stron: 400
- Data wydania: 2026-05-20
- Język: pl_PL

### Pożegnanie Jesieni

- Wydawnictwo: Hachette Books
- ISBN: 978-83-2825-488-6
- Liczba stron: 331
- Data wydania: 2026-04-22
- Język: pl_PL

### Pożegnanie jesieni

- Wydawnictwo: Antyk Marek Derewiecki
- ISBN: 978-83-6119-968-7
- Liczba stron: 384
- Data wydania: 2013-09-26
- Język: pl_PL

## Książka w innych językach

- [Прощання з осінню](https://www.kolczanksiazek.pl/stanislav-ihnatsii-vitkevych/uk/proshchannia-z-osinniu) (uk_UA)