W niniejszej rozprawie będziemy poszukiwać odpowiedzi na ogólnie postawione pytanie: Jakie stanowisko wobec problemu boskości Oktawiana-Augusta zajmowali poeci epoki augustowskiej? W dwóch pierwszych rozdziałach, które mają charakter ściśle historyczny, zajmiemy się analizą boskiego kultu człowieka w Rzymie od czasów legendarnego Romulusa aż do oficjalnej deifikacji Juliusza Cezara, która na mocy lex Rufrena nastąpiła w dniu 1-go stycznia roku 42 p. n. e. Analiza ta pozwoli nam ustalić, czy Rzym republikański przygotował grunt pod przyszłą apoteozę Augusta. W trzecim rozdziale omówimy początki boskiego kultu Oktawiana-Augusta w poezji rzymskiej lat 43–30 p. n. e. Rozdział czwarty przyniesie ocenę koncepcji boskości princepsa w poezji lat późniejszych, aż do roku 17 p. n. e. W końcowym rozdziale piątym przyjrzymy się zjawisku boskości Augusta w późnej twórczości Horacego oraz w elegiach Tibullusa i w twórczości Owidiusza.
