Rok duszy

Tom „ Rok duszy” wyznacza szczyt niemieckiej poezji modernistycznej, który przypadł na przełom XIX i XX wieku. Zawiera poezję najdoskonalej współbrzmiącą z hasłem „ sztuka dla sztuki”, skupioną na przekazywaniu wrażeń i nastrojów, łączącą klimaty pór roku ze stanami duszy, wolną od zobowiązań zewnętrznych, a przy tym zachwycającą swoim mistrzostwem formalnym. Jej poświadczone licznym wydaniami wzięcie można porównać ze zdobywającą wtedy w Polsce czytelników poezją Leopolda Staffa. Z dobrowolnie przyjętej izolacji wyprowadził Georgego jego wiedeński przyjaciel Hugo von Hofmannsthal, osnuwając swój dialogowy manifest poetycki „ Rozmowa o wierszach” wokół tego właśnie tomu. Wraz z innym wypowiedziami programowymi dialog ten znalazł się w aneksie do obecnego polskiego wydania. Otwierający tom wiersz „ Wejdź w ten umierający park i patrz” uznał Gottfried Benn za „ najpiękniejszy wiersz o jesieni i ogrodach w naszym stuleciu”.