Wojna polsko polska oczami szwabskiej dziwki

Dlaczego warto tę książkę przeczytać? Czym może stać się jej lektura? Co może zmienić w naszym życiu? Jest odkrywcza. Prowokuje do myślenia. Dzięki niej zaczniemy weryfikować swój odbiór świata. Tu nie ma zmyślania, pisane z trzewi, uczy pokory. To bunt, a jak pisze Autorka, „ w każdym buncie kryje się zaszyfrowana prośba o pomoc”. To niezwykła powieść – barokowy styl prozy, tnący jak brzytwa, odsłaniający obskurantyzm małego środowiska i absurdy polskiej rzeczywistości politycznej. Świetne studium psychologiczne trzech postaci: zbuntowanej osiemnastolatki poszukującej swojej tożsamości, „ małomiasteczkowego głupka”, który tak naprawdę przewyższa wszystkich szydzących z niego ludzi, oraz zagubionej w wojennej rzeczywistości Sylwii, która walczy o przetrwanie w okupowanej Polsce. Ciekawie zarysowane wątki, zwroty akcji, świetne komentarze polityczne, oryginalne łączenie prozy, własnych wierszy, ulubionych cytatów daje swoisty collage. Można czytać tę powieść jak „ Grę w klasy” Cortazara, przeskakując od historii do historii, skupiać się na dygresjach, kiedy Autorka po gombrowiczowsku rozlicza się z polskością – bo „ państwo to nie abstrakcja, lecz ludzie i ich historie” – tropi polskie stereotypy, obnaża polityczne patologie: „ w Polsce potępia się komunizm, ale nie komunistów. Komunizm zdławiono, komunistów zagłaskano i przemieniono w demokratów”. Tytuł książki też jest prowokacyjny, to odwołanie do słynnej „ Wojny polsko-ruskiej”, ale to zupełnie nowa wersja wojny – wojna polsko-niemiecka; talent Autorki jest równie świeży, pomysły odkrywcze. Nade wszystko to jednak powieść o dziewczynie, która staje się kobietą – świadomą siebie, własnego ciała, własnej duszy, co okupione jest cierpieniem, wyrzeczeniem, nicowaniem własnego bólu. Czarny Kryształ