Autor bohaterami tomu uczynił utwory poetyckie, których nie tylko nie znajdziemy w dostępnych antologiach dziewiętnastowiecznej liryki, ale też które do tej pory nie były przedmiotem ani analizy poetologicznej, ani refleksji historyczno-literackiej. Tadeusz Budrewicz wziął na warsztat rymowane powinszowania noworoczne, wierszowane nekrologi, pisane mową wiązaną reklamy słynnej warszawskiej restauracji Herkulanum i zaduszkowe wypominki - utwory, które zamieszczane na łamach czasopism pełniły funkcje użytkowe, a ich poetycka wartość bardziej niż Muzom podporządkowana była rymom zaprzęgniętym w służbę społecznych konwencji i konwenansów. Prace Monograficzne 795.
