Historia szybowców transportowych jest już całkowicie zapisaną kartą dziejów lotnictwa wojskowego. Rozwój ich był krótki i krótkie też było ich praktyczne wykorzystanie. Zaczęło się i zakończyło w zasadzie podczas II wojny światowej — trwało krócej niż ona. Może dlatego historia transportu szybowcowego jest mało znana, ale interesująca tak w zakresie obejmującym rozwój konstrukcji szybowców, jak i ich bojowego zastosowania. Z tego też powodu warta jest przybliżenia polskiemu czytelnikowi. Historia szybownictwa w ogóle jest dłuższa od historii lotnictwa silnikowego, bowiem pierwsze loty szybowców miały miejsce przy końcu dziewiętnastego wieku, a więc przed pierwszymi lotami samolotów. Rozwój szybowców transportowych zaczął się natomiast dopiero w latach trzydziestych, kiedy to pierwsze tego rodzaju konstrukcje powstały w Związku Radzieckim. Po raz pierwszy użyto szybowców transportowych podczas II wojny światowej w niemieckim desancie na belgijski fort Eben Emael w 1940 r. Od tego ataku, który pokazał możliwości szybowca jako środka walki, pozwalającego na zaskakujące uderzenie, datuje się stopniowy wzrost liczby szybowców transportowych w składzie wyposażenia walczących stron i coraz szerszy zakres ich stosowania.
