Jeszcze ich słyszę, widzę jeszcze; Jak w rozbitym lustrze

Książka wydana po śmierci autora, w 1999 roku. Książka zawiera pośmiertne pierwodruki dwóch opowieści. Jak w rozbitym lustrze to szydercza polityczna groteska, gdzie narrator-bohater, pochodzący z biednej robotniczej rodziny student, polityczny karierowicz i nałogowy donosiciel, poprzez nieprawdopodobną, prymitywną naiwność i zadufanie - kompromituje sam siebie. Jeszcze ich słyszę, widzę jeszcze zawiera także elementy ludowej groteski, budowanej w oparciu o karykaturalne wyolbrzymienie zjawisk realistycznych; to poemat prozą, na poły symboliczno-wizyjny, na poły liryczno-wspomnieniowy, w którym realizm i fantasmagoria oraz momenty groteskowej deformacji służą utrzymaniu wrażenia niejednoznaczności. Ze wstępu Stanisława Balbusa