Milczący komedianci. Rzecz o Bohdanie Głuszczaku i Pantomimie Olsztyńskiej

Milczący komedianci. Rzecz o Bohdanie Głuszczaku i Pantomimie Olsztyńskiej” Tadeusza Prusińskiego to dotychczas jedyna publikacja poświęcona pierwszemu polskiemu teatrowi głuchych i jego wieloletniemu dyrektorowi. Bohdan Głuszczak (profesor sztuk teatralnych, reżyser, aktor, choreograf, scenarzysta, Honorowy Obywatel Olsztyna) w rozmowach z autorem przekazuje wspomnienia osobiste - dotyczące dziejów rodziny, czasów powojennego dzieciństwa i młodości, oraz retrospekcje zawodowe - studia, praca, współpraca i spotkania z największymi, m. in. Pendereckim, Niemenem, Sewrukiem, Ziarnikiem, Fronczewskim czy Zapasiewiczem. Pantomima Olsztyńska istniała w latach 1957-2009. Dzięki zaangażowaniu spiritus movens, początkowo prekursorzy arteterapii w swojej działalności poszli znacznie dalej - trafili na sceny polskie i międzynarodowe, sięgnęli po ważne odznaczenia artystyczne, odcinając się od etykiety regionalnego amatorskiego teatru „ tylko” osób niepełnosprawnych, realizującego program terapeutyczny. Książka nieco achronologiczna, rozbudowana dygresyjnie - bo przecież snutej opowieści nie można i nie chce się wiązać pętami kronikarstwa, a na teatr i wszelką działalność kulturalną, szczególnie jeśli trwa ona pięćdziesiąt dwa lata, patrzeć można wieloaspektowo - ale wartka, pełna szczegółów, ukazująca jak wizje reżysera, inspirowane mitologią, Biblią, muzyką i malarstwem, przeradzają się w wielkiego formatu spektakle pantomimiczne - nową formę wyrazu artystycznego, która zastąpiła język migowy. Głuszczak mówi o tym, że dla głuchych mimów był duchowym i intelektualnym przewodnikiem, a w życiu codziennym często ojcem i matką. Objaśnia „ udowodniliśmy, że osoby niesłyszące również czują muzykę, że słucha jej się nie tylko uszami, ale całym ciałem, układem kostnym”. „ Milczący komedianci....” składają się z czterech części, dwie ostatnie to zgromadzone scenariusze najważniejszych sztuk oraz zestawienia - wyliczono tu większość nagród, wyróżnień i odznaczeń, które otrzymała Pantomima oraz Bohdan Głuszczak, wymieniono istotne spektakle, obsadę, filmy. W wydaniu pojawia się szereg informacji uzupełniających, głównie z zakresu kultury i sztuki, jak również realiów ówczesnego świata. Dzięki temu czytelnik zagłębia się w opowieść Bohdana Głuszczaka bez odrywania od tekstu i sprawdzania, kim była Isadora Duncan czy Marcel Marceau. Opisanie specyficznych, spowodowanych przede wszystkim głuchotą artystów, metod pracy może posłużyć jako wskazówka zawodowa adeptom sztuki aktorskiej, mimicznej czy instruktorom kulturalno-oświatowym. Tadeusz Prusiński - dziennikarz, publicysta, absolwent filologii polskiej i dziennikarstwa, redaktor wielu redakcji regionalnych i ogólnopolskich (m. in. „ Gazety Olsztyńskiej”, „ Dziennika Pojezierza”, olsztyńskiego oddziału „ Gazety Wyborczej”, „ Pulsu Biznesu”). Współpracował z Radiem Olsztyn. Jeden z założycieli oraz sekretarz redakcji miesięcznika „ Warmia i Mazury”, redaktor naczelny miesięcznika olsztyńskiego oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich „ Bez Wierszówki”. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W latach 1998-1999 dyrektor Fundacji Sztuki „ Pantomima Olsztyńska”.