Krakowskim szlakiem Jana Stanisławskiego

W literaturze wspomnieniowej, tyczącej młodopolskiego Krakowa, poczesne miejsce zajmuje artysta pędzla Jan Stanisławski. I choć była to niezwykle barwna postać, bogato wpisana w artystyczno-społeczne życie podwawelskiego grodu, nie doczekała się opasłych opracowań biograficznych, ale tylko not, z których pierwszą, wyposażoną w bibliografię, przyniósł Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie z 1905 r. oraz monografii artystycznych, wśród których wyróżniają się prace sprzed 1939 r. Mariana Olszewskiego, a w ostatnich kilkudziesięciu latach solidne opracowanie Wiesława Juszczaka i dużo skromniejsze Teresy Stępnowskiej. fragment wstepu Spis treści Wstęp I. Z Ukrainy - przez Warszawę i Petersburg - ku Krakowowi II. Uczeń krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych III. Pedagog IV. Pani Janina V. Lew salonów i jego słynne powiedzenia VI. Władca kawiarń i restauracji VII. Gościnny dom przy ul. Pańskiej 10 VIII. Wobec teatru IX. Na celowniku malarskiej nagrody im. Probusa Barczewskiego X. Tematyka krakowska XI. Krakowskie echa sztuki Kraju Kwitnącej Wiśni XII. Choroba, śmierć, pożegnanie. Jubileuszowa wystawa Sztuki Bibliografia prac autora o Janie Stanisławskim Summary Indeks nazwisk Spis ilustracji