# Krwawe łzy unitów polskich

Canonical: https://www.kolczanksiazek.pl/teodor-jeske-choinski/krwawe-lzy-unitow-polskich/9788379503766

Wersja JSON (te same dane): https://www.kolczanksiazek.pl/teodor-jeske-choinski/krwawe-lzy-unitow-polskich/9788379503766.json

![Krwawe łzy unitów polskich](https://quivercdn.com/covers/armoryka/teodor-jeske-choinski/krwawe-lzy-unitow-polskich_978-83-7950-376-6-a1739593.jpg?v=2026-09-03%2013%3A10%3A36)

- Książka: [Krwawe łzy unitów polskich](https://www.kolczanksiazek.pl/teodor-jeske-choinski/krwawe-lzy-unitow-polskich) ([Krwawe łzy unitów polskich.md](https://www.kolczanksiazek.pl/teodor-jeske-choinski/krwawe-lzy-unitow-polskich.md))
- Autorzy: [Teodor Jeske-Choiński](https://www.kolczanksiazek.pl/teodor-jeske-choinski)
- Wydawnictwo: Armoryka
- ISBN: 978-83-7950-376-6
- Data wydania: 2016-04-12
- Język: pl_PL
- Oprawa: Softcover

## Opis

Krwawe łzy unitów polskich to opowiadanie o prześladowaniach jakich doświadczyli ze strony rosyjskiego prawosławia. katolicy rusińscy żyli już w zgodzie z katolikami polskimi i uważali się wszyscy za jedną rodzinę. Gdy na przykład zabrakło w jakiej wsi księdza polskiego, wyręczał go ksiądz unicki, słuchał spowiedzi, chrzcił dzieci, dawał śluby małżeńskie i grzebał umarłych. To samo działo się w cerkwiach unickich. Księdza unickiego zastępował tam nieraz ksiądz polski. Nie było więc różnicy między łacinnikami a unitami. Unita chodził za procesjami łacińskimi, nosił chorągwie, odmawiał po polsku modlitwy i słuchał polskich kazań. Nikt też w Polsce nie prześladował unitów, bo też i nie miał za co. Aliści Polska utraciła wolność i znaczna jéj część wraz z całą Litwą i Rusią zabrali pod swe panowanie Rosjanie. Wnet też zaczęli oni prześladować unitów, a najpierw na Litwie i Rusi. Długo Rosjanie pastwili się tam nad unitami, aż wkońcu doprowadzili do zniesienia uńji i wszystkich unitów na Litwie i Rusi przyłączyli przemocą lub podstępem do cerkwi prawosławnej. Nie ruszali jednak jeszcze wtedy tych unitów, którzy mieszkali na Podlasiu i w Ziemi Chełmskiej. Tam unici żyli sobie spokojnie i szczęśliwie aż do roku 1865. Aż nagle i na nich spadł niespodziewany, okrutny grom, usiłujący ich rozbić na strzępy. Za co, na co? Niczym nie zgrzeszyli, byli bogobojnymi katolikami i uczciwymi, pracowitymi ludźmi. Komuż to przyszło do głowy kopać, bić, obdzierać z mienia, wysyłać na Sybir, zabijać w końcu niewinnych, szlachetnych ludzi? Przecież nie Polakom; Rosjanie-to zaczęli znęcać się nad nimi, bo chcieli ich zmusić do zrzucenia z siebie, ze swojego sumienia, wiary przodków i do przejścia na prawosławie.