Józef Brandt

W dziejach polskiego malarstwa drugiej połowy XIX wieku Józef Brandt jest postacią tyleż znaczą-cą, co kontrowersyjną. Przez wiele lat zaliczany, obok Matejki i Siemiradzkiego, do czołowej „ trójcy" malarskiej, był Brandt jednocześnie dość ostro potępiany przez część krytyki, podważającej rangę dokonań artystycznych przywódcy polskiej szkoły malarskiej w Monachium, twórcy głośnego nie tylko w . kraju, lecz i za granicą, gdzie był w tych czasach najbardziej znanym i cenionym malarzem polskim.