Między Limpopo a Zambezi. Poszukiwanie złota w południowo-wschodniej Afryce

Thomas Baines (1820–1875) był człowiekiem, który łączył talent artystyczny z zapałem podróżnika i odkrywcy, a jego pejzaże z Afryki kształtowały wiktoriańskie wyobrażenia o tym kontynencie. Urodzony w Anglii w rodzinie marynarskiej w wieku dwudziestu lat wyruszył do południowej Afryki, gdzie zarabiał na życie jako malarz-pejzażysta, odbywając pierwsze podróże badawcze. Doceniony za swe osiągnięcia przez Królewskie Towarzystwo Geograficzne został włączony w skład ekspedycji mającej opisać tereny północnej Australii. Po sukcesie tej wyprawy, na zaproszenie Davida Livingstone’a dołączył do grupy mającej zbadać dolny bieg Zambezi, a w czasie kolejnej wyprawy, przedzierając się przez pustynię Kalahari, dotarł do Wodospadów Wiktorii, które uwiecznił w serii obrazów. Swoją ostatnią podróż odbył na tereny położone w dorzeczach rzek Limpopo i Zambezi, na zlecenie angielskiej firmy poszukując złóż złota legendarnego Ofiru. Po pokonaniu dwóch tysięcy kilometrów dotarł na tereny dzisiejszego Zimbabwe, gdzie od młodego króla Lobenguli uzyskał koncesję na wydobycie cennego kruszcu. Opublikowane już po śmierci artysty relacje z tej wyprawy zabierają czytelnika w podróż po dziewiczych terenach południowej Afryki, gdzie obok siebie żyją rdzenne plemiona, burscy osadnicy oraz podróżnicy z Europy, poszukujący owianych tajemnicą kopalń króla Salomona. Pierwsza opublikowana po polsku książka Thomasa Bainesa opatrzona została obszernym wstępem biograficznym, niemal setką reprodukcji jego obrazów, grafik i rysunków oraz indeksami i spisem literatury.