Zemsta ducha

W pokoju panował półmrok, rozświetlany tylko przez słabe światło słoneczne płynące przez okna. Jednak białe, widmowo połyskujące kości były doskonale widoczne. Szkielet wciąż tkwił na swoim miejscu. Deskarz wytężył wzrok, usiłując wypatrzyć więcej szczegółów. W tej samej chwili coś uderzyło go od tyłu.