Sięgając do słów arcybiskupa Jerzego Ablewicza, ks. dr Tomasz Lelito ukazuje, że nauczanie długoletniego pasterza naszej diecezji to nie tylko obszerny rozdział w historii Kościoła tarnowskiego. Chociaż ludzi, do których orędzie to było bezpośrednio kierowane, i współczesnych przedstawicieli „ pokolenia smartfonów” dzieli prawdziwa przepaść pokoleniowa, autor dowodzi, że stanowi ono depozyt ulokowany w skarbcu nauczania Kościoła, z którego – jak mówił Jezus w Ewangelii – należy wydobywać „ rzeczy stare i nowe”. „ Tym, co « stare», będą różne myśli powyciągane z nauczania arcybiskupa Jerzego Ablewicza […]. Tym zaś, co « nowe», będzie spojrzenie na ich aktualność w naszym świecie”. Owe „ rzeczy stare i nowe” nie tylko tworzą harmonijną całość, ale wzajemnie się przenikają – tak, by w świetle tego, co „ nowe”, „ stare” mogło zajaśnieć swoim dawnym blaskiem.