Strategie publiczne, strategie prywatne. Teatr polski 1990-2005

W ciągu ostatnich piętnastu lat na polskiej scenie zmieniło się wiele, prawie wszystko. Prymat dawnych mistrzów został naruszony przez pokolenie twórców 30- i 40-letnich, wprowadzanych do zawodu pod czujnym okiem ich mistrza Krystiana Lupy. Zmienił się styl mówienia w teatrze - tu znów wpływ Lupy był nie do przecenienia. Przeniosło się centrum życia teatralnego. Ale to w zasadzie drobiazgi. Za nimi należy dostrzec coś ważniejszego. Trzeba w końcu zapytać: jak przeobraził się polski teatr po upadku komunizmu? Jaki jest głęboki sens tego przeobrażenia? " Strategie publiczne, strategie prywatne" to pierwsza syntetyczna próba odpowiedzi na tak postawione pytanie. Tom (ukazujący się równocześnie w języku niemieckim nakładem pisma " Theater der Zeit") gromadzi kilkanaście tekstów napisanych specjalnie na tę okazję przez najwybitniejszych polskich krytyków. Książkę zredagował Tomasz Plata, wykładowca warszawskiej Akademii Teatralnej.