Praca jest bezsprzecznie jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych interpretacji sztuki rzymskiej, jaka została opublikowana w okresie ostatnich kilkudziesięcioleciu lat. Jej znaczenie nie polega jednak tylko na zaprezentowaniu błyskotliwej pozycji teoretycznej, pozwalającej wyjaśnić kształt i względną niezmienność sztuki rzymskiej przez wieku (ze szczególnym uwzględnieniem okresu od czasów Oktawiana Augusta do końca panowania dynastii Sewerów),ale także przedstawieniu wielu analiz zabytków sztuki późnohelenistycznej oraz rzymskiej. Jednak nawet w takich interpretacjach pojedynczych dzieł sztuki H? lscher z łatwością wplata wątki odnoszące się do najważniejszych problemów historii sztuki i archeologii klasycznej, w pełni realizując postulat krytycznej interpretacji sztuki rzymskiej w perspektywie historycznej. Podstawowym problemem, który Autor stara się w rozwiązać, jest ogniskujące się w zjawisku klasycyzmu określenie relacji pomiędzy sztuką grecką a rzymską.
