Ta poświęcona twórczości Joyce'a rozprawa stanowiła pierwotnie ostatni rozdział pierwszego wydania " Dzieła otwartego" (1962). Została usunięta z następnych wydań, a opublikowana oddzielnie zapewne jedynie przez wzgląd na jej obszerność, jako że rozwijana tu argumentacja wiąże się nierozdzielnie z problematyką " Dzieła otwartego" - problematyką, dla której Joyce jest stałym punktem odniesienia. Zasadnicza dla " Dzieła otwartego" koncepcja dzieła sztuki jako 'metafory epistemologicznej' ze szczególną siłą odnosi się do twórczości Joyce'a, ponieważ to jego rozwój jako pisarza daje najpełniejsze świadectwo zasadniczego zdaniem Eco przełomu w myśleniu Zachodu: zmierzchu ujmowania świata w kategoriach pewnego porządku czy kosmosu i narodzin kształtującej nowoczesne doświadczanie świata świadomości chaosu i kryzysu. " Ulisses" i " Finnegans Wake" o tyle są kanonicznymi 'dziełami otwartymi', o ile bardziej jeszcze niż inne takie dzieła formują to doświadczenie świata, a tym samym na swój sposób kształtują poznanie - budzą świadomość sytuacji człowieka nowoczesnego.