We wcześniejszych biografiach: Kim Ir Sena i Kim Dzong lla; wielokrotnie starałem się zwrócić uwagę, że wiedza obywateli Korei Północnej na temat dwóch największych przywódców ich kraju jest wyłącznie efektem pracy nadwornych specjalistów od propagandy i wizerunku. Mimo oszalałego w formie, wszechogarniającego kultu wodzów, mieszkańcy Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratyczne] mogą budować obraz ojców kraju jedynie na podstawie informacji starannie spreparowanych. W oficjalnym przekazie przywódcy muszą pozostawać wolni od przywar zwykłych zjadaczy chleba, obce są im tez emocje codziennego dnia. Troski, żale, zwątpienie to stany zarezerwowane jedynie dla szarych obywateli, ludzi ,j. krwi i kości". Oni, ojcowie narodu, bóstwom podobni, to istoty złożone wyłącznie z idei i cnót, herosi, zdolni jedynie do nadzwyczajnych czynów. Kimów nie sposób mierzyć zwykłą ludzką miarą. (fragment wstępu)
