Studia liturgiczne 9: Reforma i odnowa liturgii po Soborze Watykańskim II

Zagadnienie posoborowej odnowy liturgicznej, mimo upływu kilkudziesięciu lat od zakończenia Soboru Watykańskiego II, nie traci na aktualności, zwłaszcza że ostatnio nie brakuje osób i grup, które podważają sens i znaczenie odnowy liturgicznej po Vaticanum II, wskazując na liturgię doby potrydenckiej jako jedynie słuszna formę sprawowania Służby Bożej. Dyskusja na ten temat podjęta została znów na łamach czasopism oraz na portalach i forach internetowych, szczególnie po opublikowaniu przez papieża Benedykta XVI Listu apostolskiego motu proprio Summorum Pontificum, regulującego status prawny nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego, a także instrukcji, wydanej przez Komisję Papieską Ecclesia Dei, dotyczącej zastosowania dokumentu Summorum Pontificum. Niniejsze opracowanie, podejmujące szeroko problematykę posoborowej odnowy liturgicznej, jest rzetelnym studium tego zagadnienia. Ukazuje długi proces reformy, zapoczątkowanej jeszcze na początku XX wieku, przybliża wprowadzanie w życie jej postulatów oraz wskazuje na te, które wciąż czekają na realizację. W ten sposób zapewnia pomoc w ponownym odkryciu i przyswojeniu całego bogactwa liturgii.